Bytów- Epitafium synów Jakuba Thunyani

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Epitafium drewniane, o wymiarach 138 x 100 cm, powstałe w 1685 r. ku pamięci trojga synów Jakuba Thunyani i Doroty z domu Kochin. Kolumny i gzymsy oraz ornament małżowinowo-chrząstkowy namalowany na płaskiej desce. Tło w kolorze zielonym, ornament złocisto-brązowym, a kolumny czerwonym. Obiekt pochodzi z kościoła św. Jerzego, obecnie w posiadaniu Muzeum Zachodnio-Kaszubskiego w Bytowie.

W naczółku i fryzie napis:
1685 // TRIFOLIUM PARADISI COELESTIS // IM HIMMLISCHEN LUST-FELD IMMER GRÜNENDES KLEE-BLAT DREYER ZARTEN BRÜDERLEIN UND SÖHNLEIN CHRISLICHER ELTERN

Na niebiańskim polu błogości wieczne zielony liść koniczyny – trzech delikatnych braciszków i synków chrześcijańskich rodziców.

Niżej obraz przedstawiający trzy kwiaty symbolizujące trzech synów, a ze środkowego wyrastają trzy napisy:

Kwiat w środku:
ICH HAB. UBERWUNDEN // DIE KRONE ERFUNDEN // SUPPLANTATOR CORONATUS // JACOB STEFAN NATUS 1675, AT. 5. DIERU.

Niespodziewanie ukoronowany. Wzniosłem się i zdobyłem koronę Jacob Stefan urodzony 1675 żył 5 dni

Kwiat po lewej stronie:
DEM UNFRIEDEN ENTGANGEN // DEN FRIEDEN EMPFANGEN // PACI DEI CONSECRAT  // GOTTOFRED 1677 AETAT 8 MENSES

Pokojowi boskiemu poświęcony. Uszedłem przed niepokojem, otrzymałem pokój. Gottofred [zmarły w] 1677 w wieku 8 miesięcy

Kwiat po prawej stronie
EIN LIEBER CHRIST STERBEN // MACHT HIMMELREICHS ERBEN //CHRISTIANUS ADAMAT // DAVID CHRISTIAN 1680 STERB. 20….//

Chrześcijanin nieugięty Zaśnięcie w Panu czyni dziedzicem nieba David Christian [zmarły w] 1680 żył 20 miesięcy

Na tabliczce umiejscowionej w dolnej części obiektu, pomiędzy postumentami kolumn napis:

HERRN JACOBI THUNYANI AUS DER KÖNIGL: FREY: STADT [G]UNTZ(?)  IN NIEDER // UNGERN GEBÜRTIG DER ZEIT RECTOR DER STADT: SCHULEN; UND FRAUEN DOROTHEAE // MARGARETH GEBOHRNEN KOCHIN EHELEIBLICH=ERZEIGTEN LIEBEN EHE=PFLÄNTZLEIN  DERER // SEELIG: VERSTORBENE CÖRVERLEIN BEY DIESEN PFEILER ALLHIER BEGRABEN WORDEN

Pana Jacoba Thunyani urodzonego w wolnym mieście królewskim Guntz(?) w Dolnych Węgrzech tymczasowego rektora szkół miejskich i żony Doroty Margerithy z domu Kochin, zrodzone z małżeństwa kochane roślinki, których zmarłe ciałka leżą pochowane przy tym filarze.

Źródło

J. Szwej, opis zabytku z karty ewidencyjnej zabytków ruchomych przechowywanej w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków w Gdańsku

„Die blume ist verwelckt” Protestanckie funeralia na Pomorzu od początku XVII do połowy XX wieku, Katalog z wystawy w Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, Słupsk 2010, s. 45.

 

 

Posted under: Epitafia

Comments are closed.