Główczyce p. słupski – Płyta nagrobna Petrusa Schimonsky

Schimonsky

Wg relacji Hardowa  płyta o wymiarach 121 cm wysokości i 68 cm szerokości, wraz z drugą, poświęconą P.B. Kukowskiemu znajdowała się pierwotnie w posadzce starego kościoła, który spłonął w 1887 r. Pochodziła  z osiemnastego stulecia, to jest z czasów, gdy nie kładziono jeszcze płyt na grobach na wolnym powietrzu (przynajmniej nie mamy na to przykładów we wschodniej części Pomorza). Płyty, które ocalały z pożaru, umieszczono na kościelnym podwórcu, gdzie też przygotowano nowe miejsce spoczynku zmarłym, swego czasu pochowanym w spalonym kościele. Obie zostały wykonane z materiału powszechnie podówczas w tym celu używanego, wapienia muszlowego (wszystkie inne płyty na cmentarzu w Główczycach wykonane były bądź to z granitu, bądź też z piaskowca). Obie miały też formę płyt kładzionych zwykle w posadzkach kościołów, a ich górne brzegi są proste tak, że każda płyta „gładko” przechodzi w posadzkę. Płyty pochodzące z wieku dziewiętnastego i kładzione od początku na zewnątrz – są u góry zaokrąglone lub mają oprofilowane krawędzie. Również ten fakt przemawia za tym, że obie osiemnastowieczne płyty spoczywały kiedyś w posadzce kościoła.
Płyta zawierała jedynie napis rozmieszczony na jej głównej części. Przykrywała ona swego czasu kryptę, w której pochowano pastora z Główczyc, Petrusa Schimonsky’ego, działającego wśród wiernych swojej gminy w latach 1733-75. Ów pastor stał się w tejże gminie legendą oraz bohaterem wielu wesołych historyjek, opowiadanych przez parafian. Służąc swoim „owieczkom” przez całe czterdzieści dwa lata – zasłużył na pochówek w swoim kościele, a nie na jego podwórcu. Płyta pastora również musiała przez czas jakiś spoczywać w posadzce kościoła.
Płyty przetrwały wojnę, jednak w latach 70-tych zostały sprzedane przez ówczesnego proboszcza do przerobu kamieniarzom.

Tekst
ALHIER RUHEN // DIE // GEBEINE // DES // WEYL. WOHLEHRDIENHERRN // PETRUS SCHIMONSKY // TREU FLEISSIG. GEWESENEN LEHRERS // DER GEMEIN ZU // GLOWITZ // GEB.22 FEBRUARI 1709 // IM LEHRAMT GEWESEN 42 IAHR // IM HERRN ENTSCHLAFEN // DEN 9. OCTOBRIS // 1775 // SEIN ANDENKEN BLEIBET IN SEGEN

Tutaj spoczywają doczesne szczątki czcigodnego pana Petrusa Schimonsky`ego, wiernego i pilnego nauczyciela w gminie Główczyce, urodzonego 22 lutego 1709 roku, który nauczając 42 lata zasnął w Panu dnia 2 października 1775 r. Błogosławiona niech będzie pamięć o nim.

Tłum. Zofia Pstrągowska

Źródła:

1. Hardow R., Alte und neue Grebdenkmäler im Stadt= und Landkreis Stolp, Słupsk, 1930, przeł. W.M.Wachniewski, s. 40

2. Zdjęcie i opis z karty zabytków ruchomych przechowywanej w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków w Gdańsku – Delegatura w Słupsku

Schimonski u Hardowa

 

Posted under: Epitafia, Słupsk

Comments are closed.