Łeba – Płyta nagrobna Franciszka Weyhera

płyta grobowa Franciszka Weihera - Łeba

Umieszczona w kościele parafialnym płyta nagrobna z plastycznymi herbami rodów Weyherów i Krokowskich oraz z wypukłymi inskrypcjami łacińskimi upamiętniającymi zmarłego 15 lipca 1677 r. starostę Franciszka Weihera oraz zmarłą w r. 1691 wdowę po nim, Barbarę z domu Krokowską. Wymiary płyt grobowych to  2,15×1,45 m. Podczas remontu kościoła w l. 60-tych XX w. płyta została zakryta nową posadzką.

Sub umbra et luce / ejus / quem credidit redemptorem suum vivere / hic requiem possedit / Ill[ust]ris et M[a]g[ni]f[i]cus D[omi]nus Francisci de Weyher / Valec. Hamerst. Baldenb. Capitaneus / Familiis / Illustrisimis Celsissimis / Episcoporum Palatinorum / Summique Subsellÿ Senatorum / Sanguinis nexu conjunctus / Diffusissimae Heroum Weyherorum / Virtutis Gloriae / Heres / Religione in Deum / integritate in homines / innocentia in se ipsum / laudatissimus / tanto morum candore / ut odisse ne malos quidem potuerit / tanta rerum gerendarum dexteritate / ut pares paucissimus / Superiorem habuerit neminem / Anno aetatis 57 / Salutis 1677 die 15 Julÿ fortier cum ultimo hoste / morte luctatus / fide in Servatorem viva praevalens / Triumphum duxit / Marito desideratissimo / Barbara Crockovia / Coniux maestissima / fidei Coniugalis testem / et amoris / M.P.

W cieniu i blasku Tego, w którego uwierzył jako w swego zmartwychwstałego Zbawiciela / znalazł tu miejsce wiecznego spoczynku / przesławny i wysoko urodzony Pan Franciszek Wejher / starosta wałecki, hamersztyński i baldenburski / z przesławnymi i wysoko urodzonymi / biskupami, wojewodami i senatorami / więzami krwi związany / męstwa i chwały Panów Weiherów / spadkobierca / wiarą wobec Boga / nieskazitelnością wobec bliźnich / uczciwością wobec samego siebie / niezwykle wstawiony / tak wielkim blaskiem obyczajów jaśniał / że nie był w stanie nienawidzić nawet złych ludzi / prawy w sprawach urzędowych / nie miał nikogo ponad siebie / w 57 roku życia / dnia 15 lipca w 1677 roku zbawienia / stoczywszy pojedynek ze śmiercią, ostatnim z wrogów / zachowując żywą wiarę w Zbawiciela / zwyciężył / najukochańszemu mężowi / Barbara Krokowska / pogrążona w głębokim smutku małżonka / na świadectwo miłości i wierności małżeńskiej / pomnik [ten] postawiła.   

Tłumaczenie:  M. Dzięcielski, Organizacja i funkcjonowanie sądownictwa szlacheckiego w Ziemi Lęborsko-Bytowskiej w XV-XVIII wieku, Urzędnicy., s. 211., przypis 699.

Źródło:

H. Lemcke, Die Bau-und Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Köslin, tom II, zeszyt II, Die Kreis Bütow und Lauenburg. Stettin 1911, s. 288.

Posted under: Epitafia

Comments are closed.