Słupsk – Tablice za ołtarzem kościoła św. Jacka

NN Hardow

Płyty ( wysokość ok.. 190 cm, szerokość 130 cm) z szarobrązowego wapienia z napisem wykonanym kapitałą humanistyczną. Nie zawierają żadnej daty, ani nazwiska fundatora lub osoby upamiętnionej. Przestrzeń wokół liter jest wgłębiona, zaś litery nie wybijają się ponad powierzchnię płyt.
Obie płyty umieszczone są za ołtarzem, częściowo przykryte jego podstawą. Nie sposób ustalić, czy jest to pierwotna lokalizacja zabytku.
Hardow podaje, iż obie te płyty zostały w 1682 zamówione przez księcia Ernesta Bogusława i przykrywały niegdyś wejście do krypty w podziemiach kościoła zamkowego kryjącej doczesne szczątki matki księcia – Anny von Croy. Teza ta (oparta zresztą – jak się wydaje – na domysłach) jest mało prawdopodobna, gdyż na powierzchni płyt brak jest jakichkolwiek śladów wytarcia stopami wiernych. Takie uszkodzenia powstały by bardzo szybko w miękkim kamieniu, gdyby płyty były umieszczone przed ołtarzem w najczęściej uczęszczanym miejscu świątyni.
Typowy dla okresu renesansu krój pisma wskazuje, iż płyty powstały raczej w I połowie XVII w., po odbudowie kościoła św. Jacka z ruin przez księżnę Erdmutę. Mogły być dziełem uzdolnionego poetycko pastora chcącego przypomnieć wiernym o nieuchronnej śmierci i Sądzie, lub nawet samej księżnej. Niewiele jednak można na pewno powiedzieć o tych tablicach nie mających odpowiednika wśród innych zabytków epigrafiki pomorskiej.

Tekst
Przełożenie tekstu tablic (zwłaszcza III zwrotki) nie jest proste, istnieje kilka wersji tłumaczeń bezpośrednich z łaciny i z języka niemieckiego.

Tablica pólnocna
I
QUINDAM SIBI SAXA CAVATA
QUID PULCHRA VOLUNT MONUMENTA
RES, QUOD NISI CREDITUR ILLIS
NON MORTUA SED DATA SOMNO

Co znaczą groby wykute,
co [znaczą] piękne pomniki,
jeśli nie to, że rzecz im powierzona, [ciało]
nie umarła, lecz zapadła w sen?

II
NUNC SUSCIPE TERRA FOVENDUM
GREMIOQ[UE] HUNC CONCIPE MOLLI
HOMINIS TIBI MEMBRA SEQUESTRO
GENEROSA ET FRAGMINA CREDO

Teraz ziemio przyjmij go,
weź w swoje objęcia [na swoje łono],
oddaję ci szlachetne ciało człowieka,
i powierzam jego szczątki.

Tablica południowa
III
TU DEPOSITUM TEGE CORPUS
NON IMMEMOR ILLE REQUIRET
SUA MUNERA FICTOR ET AUTOR
PROPRIJQ[UE] AENIGMATA VULTUS

Chroń [ziemio] owo powierzone ci ciało.
Stwórca-rzeźbiarz [Bóg] upomni się bowiem
o swój podarunek [człowieka, stworzonego na obraz i podobieństwo Boga]
Z powrotem.
[Będzie szukał zagadkowego (nieznanego Bogu?) oblicza?]

IV
VENIANT MODO TEMPORA IUSTA
CUM SPEM DEUS IMPLEAT OMNEM
REDDAS PATEFACTA NECESSE EST
QUALEM TIBI TRADO FIGURAM

Niech przyjdzie tylko odpowiednia pora,
kiedy Bóg wypełni wszelką nadzieję,
będziesz musiała [ziemio], otwarłszy się, zwrócić kształt, [ciało]
jaki ci powierzam. 

 

Posted under: Epitafia, Słupsk

Comments are closed.